شکـفـته غنـچهٔ یاسـی کــنار تار گیسویت که نیکو کرده سالمرا همین بهار گیسویت . هزاران بوسه خواهم زد به بوی باد_آورده اگر افتاد این سـوها شـبی گـذار گیسویت . توشب را باخودت بردی بروی شانه،آشفته زمین انگار میچرخـید در مـــدار گیسویت . بـیا پادرمــیانی کن بـرای عاشـقی خسـته کمی از غم رها باشـم به اعـتبار گیسویت . جهان جایی بدور از تو برای من کجا دارد؟ دل آرامش نمـی گیـــرد مگر کـنار گیسویت . همین امشب برایت شاعرانه جشن میگیرم خودم با شعر می آیم تو با سه تار

قرص ماهم! نازنین رو، گل به گیسو گلپری از شقـایق نستــرن یا گونه ای نیــلوفری..؟ . فرش کرمانیو نقـشت نقشِ صـد باغ ترنج خـوش نگارم..! میـشود مارا نبـینی پادری..؟ . باز مانـدم با کدامیــن واژه توصیفت کنـم قـدّ و بالا بختــــــــیاری، مهــــربانـی آذری . مثـل سابق بهـترین خواهانِ چشمانت منم حـق نداری تا ابـد بــد تا کـنی با مشـتری..! . فصـــلِ رفـتن به تمـاشـایِ غـــزل باغِ تـنت تا من هســتم تا تو هسـتی بیـخیال دیگری .

گوشه ای تاریک از شهرم نمی دانم کجام بس که از دلتنگی ام امشب قدم برداشتم... . سهم من از زندگی یک ذره خندیدن نبود وقت تقسیم خوشی بسیار کم برداشتم... . . ایمان جلیلی...

خونِ دل دلشوره دلآشوبه دلواپس شدن حاصل یک عمر دل دادن بجز این ها چه بود..؟ . . ایمان جلیلی...

بعد تو هرچنـد دائم حس مبـهم داشتم با وجودت در خیالم خاطری جم داشتم... . در خیالم هرچه لازم بود می آمد به چنگ جز دو چشمت که برای گفتگو کم داشتم... . بعد تو هرگز نخندیدم به روی زندگی این طبیعی بود عاشق بودم و غم داشتم... . گاه گاهی می نشستم پای حرفای خودم احتیاجی سخت آن شب ها به همدم داشتم... . شبْ مهیا ماهْ کامل قلبْ عاشق، بازهم چشمهایت را برای گفتگو کم داشتم... . . ایمان جلیلی...